Hubert "Witse" Damen & Quatuor D'Amore
De tango van het blote kontje
Acteur Hubert Damen (ook bekend als hoofdrolspeler Witse in
de gelijknamige tv-detectivereeks) leest erotische gedichten
van de Braziliaanse dichter Carlos Drummond de Andrade
(1902-1987), in een vertaling van August Willemsen en
gelardeerd met tangomuziek. De tango, met de sensuele
lichaamstaal en de allesoverstijgende weemoed. Gespeeld door
topmuzikanten van Quatuor d'Amore. De muziek die de
raakpunten laat horen die ze heeft met de poëzie, met de stem
als instrument. Hubert Damen selecteerde een reeks gedichten
die enorm sterk aansluiten bij het ritme van de tangomuziek,
zeer intiem, zeer gevarieerd, heel diep. Soms lijkt het wel
Van Ostayen.
Drummond bezingt de lichamelijke liefde in al haar
aspecten, met de vitaliteit en zinnelijkheid van een jonge
man, met de melancholie van wie de dood nabij ziet. Nu eens
humoristisch, dan weer plechtig. Op een onthutsende wijze
direct en duidelijk, Maar altijd met de wezenlijke ernst en
eenvoud die het waarmerk zijn van zijn gehele poëzie.
Poëzie als een proces van afpellen, tot een vaak
ontroerende, heel kleine kern overblijft. (Kees Fens in
de Volkskrant)
Een internationale consensus rekent Drummond tot de
belangrijkste Latijns-Amerikaanse dichter van de twintigste
eeuw.
Duurtijd: 75 minuten zonder pauze
Voor zalen met een maximum capaciteit van 350 zitplaatsen
Muzikanten: Carlo Willems (vibrafoon, percussie), Ludo Mariën
(accordeon), Geert Callaert (piano), Koen Wilmaers
(vibrafoon, marimba, percussie)
De Muzikanten
Carlo Willems
Carlo Willems, geboren te Sint-Truiden, begon zijn
muziekstudie aan de plaatselijke muziekacademie. Vanaf 1980
studeerde hij aan het Lemmensinstituut te Leuven, waar hij de
eerste prijzen behaalde voor notenleer, slagwerk en
kamermuziek. In 1987 behaalde hij het hoger diploma voor
slagwerk met de grootste onderscheiding en 1 jaar later het
hoger diploma kamermuziek, eveneens met de grootste
onderscheiding. Tijdens deze studies bleef hij actief als
uitvoerend musicus, zowel in het klassieke als in het
lichtere genre. Hij speelde in het orkest van Eric Melaerts
(Baccara-beker), het ensemble voor nieuwe muziek van Robert
Groslot, het freelance orkest van de Spaanse televisie (TVE)
en van 1982 tot 1984 als slagwerker bij het Nationaal Orkest
van België. In 1985 werd hij laureaat van de Tenutowedstrijd.
Vanaf toen trad hij verschillende keren op als solist met
o.a. het BRT Filharmonisch Orkest, het Nieuw Vlaams
Symfonieorkest, het Collegium Instrumentale Brugense, het
orkest van het Lemmensinstituut en het harmonieorkest van
Fedekam o.l.v. Walter Boeykens. Momenteel is Carlo Willems
docent slagwerk aan het Lemmensinstituut, het Koninklijk
Vlaams Muziekconservatorium van Antwerpen, leraar aan de
Muziekacademie van Tienen, freelance medewerker van o.a. het
Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, I Fiamminghi, Il
Novecento, het ensemble van Walter Boeykens, en I Solisti del
Vento. Hij is vast lid van het Prometheus Ensemble en het
Willy Claes Quartet. Carlo Willems werkte mee aan
verschillende Cd’s: Feelin'Good met het Concorde Trio (1989),
Night of the Proms ('96-'97 en '98), Een avondje uit met Marc
Brillouet (1994), Concertino van Tars Lootens met I Solisti
del Vento (1996), Musici in de Academiezaal te Sint-Truiden
(1998), The Last Sleep of the Virgin met I Fiamminghi (1998),
Reinaert De Vos suite met I Solisti del Vento (1999),
L'Histoire du Soldat met het Prometheus ensemble (1999), Luna
van de Boom van Bart Moeyaert en Filip Bral (2000), Little
Red Man met het Willy Claes Quartet (2000), en Triumph of the
Spirit over Matter van Wim Hendrickx met het Prometheus
ensemble (2001).
Geert Callaert
Geert Callaert ging op vijftienjarige leeftijd naar het
Lemmensinstituut te Leuven. Hij volgde er piano in de klas
van
Jan Vermeulen, en behaalde de
laureaatdiploma’s voor piano, kamermuziek en
klavierbegeleiding, evenals de hogere diploma's voor
deze disciplines. Hij bekroonde er zijn studies met de
Prijs Lemmens-Tinel voor piano, kamermuziek,
klavierbegeleiding, orkestdirectie, muziekschriftuur en
hogere muziekanalyse. Op 27 april 2002 studeerde hij af
aan het
Orpheusinstituut met een project over
de pianomuziek en kamermuziek met slagwerk van Karlheinz
Stockhausen, Iannis Xenakis en Charles Wuorinen. Sedert
1990 is hij werkzaam aan het Lemmensinstituut als
begeleider (voornamelijk van de slagwerkklas). Vanaf het
academiejaar 1997-1998 is hij tevens verbonden aan de
muziekacademie van Tienen. Tijdens zijn opleiding volgde
hij tal van seminaries (waaronder de Stockhausen Courses
1998, 1999 en 2000 voor de interpretatie van zijn
muziek). Hij behaalde verschillende prijzen op
pianowedstrijden (Pro Civitate, Stephan De
Jonghewedstrijd) en, meer recent, de Sabamprijs tijdens
het Free Podium, georganiseerd door het Festival van
Vlaanderen afdeling Mechelen, voor de interpretatie van
Charles Wuorinens Percussion Duo (samen met Geert
Verschraegen, mallets). Momenteel is hij verbonden aan
het Lemmensinstituut te Leuven als pianist-begeleider
(voornamelijk slagwerkklas) en sinds 1997 aan de
academie van Tienen. Zijn laatste composities zijn de
Jazzsuite voor vibrafoon en piano (2001), Introduction
and Dance voor vibrafoon solo, jazzcombo en
houtblaaskwintet - gecreëerd op 1 oktober 2002 - (beide
werken geschreven in samenwerking met Carlo Willems),
Conflicts voor klarinet en slagwerk (creatie op 1 maart
2003 door het Emanonensemble ter gelegenheid van de
heropening van het Groeninghe Museum te Brugge) en de
herwerking van Paul Lansky's taecompositie Heavy Set
voor piano, drums, sampled sounds en tape (creatie op 10
november 2002 tijdens het festival Mobile Phonics, in
een organisatie van Z33 te Hasselt). Hij is als solist
en kamermusicus bekend voor zijn breed repertoire (van
klassiek tot hedendaags). Hij is pianist van het
Pianotrio Coriolan, het HERMESensemble en het Trio de
Café, en creëerde verschillende composities van
verscheidene componisten. Sommige droegen werk aan hem
op: Michael Sahl (New York, USA) schreef voor hem zijn
"Vlaamse Sonate" en Michael Clarke (Huddersfield
University, UK) zijn "Constellations" voor mallets,
piano en live-electronics. Als freelance musicus werkte
hij samen met het Prometheus ensemble, het Catalpa
ensemble, het Collegium Instrumentale Brugense, de Vlos,
I Fiamminghi and het VRO. Hij nam verschillende cd's op
met een zeer uiteenlopend repertoire voor de labels
Beriato, De Rode Pomp, VRT, World Wind Music, Vox
Temporis Productions en René Gailly. Hij is tevens lid
van de artistieke raad van het HERMES ensemble.
Koen Wilmaers
Koen Wilmaers start zijn muzikale carrière op 7 jarige
leeftijd aan de muziekacademie te Tienen. In het
Lemmensinstituut te Leuven studeert hij slagwerk en piano.
Hij rondt zijn studies af met het Hoger Diploma Slagwerk en
de graad Meester in de Muziek - beide met grootste
onderscheiding - Als laureaat van verschillende wedstrijden,
waaronder de ‘Wedstrijd van het Gemeentekrediet’ en ‘Tenuto’
maakt hij verschillende radio en tv-opnamen. Hij speelde
reeds in tal van vooraanstaande orkesten en ensembles,
waaronder het Rotterdams Filharmonisch Orkest, Het Vlaams
Radio Orkest, De Beethovenacademie, I Fiamminghi, De Munt, I
Solisti Del Vento, Il Novecento, Prometheus Ensemble,… Met
verschillende van deze orkesten trad hij ook op als solist.
Sinds 1993 is Koen Wilmaers solo-paukenist van “De
Filharmonie” (Koninklijke Filharmonie van Vlaanderen ). Met
dit orkest staat hij elk jaar op de belangrijkste
concertpodia in binnen en buitenland. Zo brachten
concerttournees hem o.a. naar Duitsland, Nederland,
Frankrijk, Italië, Spanje,… In 2005 staat de derde Japan-
tournee op stapel. Als docent is hij verbonden aan het
Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium van Antwerpen en aan
de Muziekacademie van Tienen. In 1995 richtte hij Concertband
Boutersem op, dit zeventigkoppig orkest groeide uit tot een
begrip in de streek en verzorgt o.a de ‘Plaza Night’ in
Sportoase.
Ludo Mariën
Ludo Marieën (°1968), hoofddocent accordeon aan het
koninklijk vlaams conservatorium te Antwerpen, manifesteert
‘le piano du pauvre’ op een hoog artistiek niveau. Als enige
vlaming is hij te beluisteren op solo-cd’s: Addendum(1998) en
Reminiscencias(2003), opgenomen in de befaamde GALAXY
studio’s. De concertkalender was en is goed gevuld, zowel in
binnen-én buitenland. Ludo Mariën concerteerde reeds in
Australië en rusland. Oa. Met ’s werelds beroemdste tenor
Luciano Pavarotti, de Amerikaanse Claron Mc Fadden, het Willy
Claes Kwartet en nog zovele andere grote namen en orkesten
stond Ludo op de planken. Accordeonist zijn is een bizarre
onderneming. Doch het échte muzikale onderscheid wordt
gemaakt door wat je met je instrument doet. Muziek van goede
kwaliteit veronderstelt op elk instrument een feilloze
techniek, liefst gespekt met een flinke dosis virtuositeit.
In de handen van Ludo Mariën ziet dat er goed uit. Wat telt
is wat je ermee doet. Naast uitvoerend musicus is Ludo intens
begaan met de promotie van het accordeon door het organiseren
van vakantiekampen en accordeonweekends.
©2007-2008 Quatuor d'Amore